. Stutzpunktgruppe Zandvoort

Het werk aan de 'Atlantik Wall' begon in Nederland in 1942. De uitvoering was in handen van de organisatie 'Todt', een Duits semi-militair staatsbedrijf. Rond een 15-tal kustplaatsen werden verdedigingsgordels gebouwd. De verdediging maatregelen aan de kust van Zandvoort en in de duinen er rondom waren onderdeel van de "Stutzpunktgruppe Zandvoort".

Aan de landzijde was de "Stutzpunktgruppe" tegen tank aanvallen beveiligd door zware betonnen muren, hoge duinen en enkele infiltratiekanalen in de Amsterdamse Waterleiding duinen. De drie sterkste stellingen werden gebouwd op het grondgebied van deze waterleiding duinen. Op het Rozenwaterveld kwamen 4 kanonnen van 15 cm te staan die rondom konden vuren. Hoog op de Rozenberg was voor deze batterij het vuurleiding centrum ingericht. Binnen de rechthoekige draadversperring lagen de onderkomens van de manschappen en de munitie magazijnen. Voor het vervoer, o.a. van de zware projectielen, waren betonnen wegen aangelegd. Van deze wegen wordt nu nog gedeeltelijk gebruik gemaakt als men richting Langevelderslag fietst. Het belangrijkste en grootste "stutzpunkt" lag aan de kust ter weerszijden van het Tilanuspad en werd: 'Stellung Zander' genoemd.

Radar centrum met 5 radar toestellen
'Stellung Zander' omvatte een groot Radar centrum met 5 radar toestellen en een enorme radio bunker van twee verdiepingen. In totaal bouwde men daar 150 bunkers, waaronder een garage voor 9 voertuigen, diverse mitrailleursnesten, geschutsopstellingen, uitkijkposten, aggregaatgebouwen, tientallen onderkomens en zelfs een varkensstal. In de zeereep stonden een aantal bunkers door een loopgravenstelsel met elkaar in verbinding. In zee stonden houten palen voorzien van anti- tank mijnen, stalen balken en hekken. Buiten de draadversperringen van 'Stellung Zander' werden aan de landzijde mijnenvelden aangelegd.

Batterij 'Zuidzand'
Een kilometer ten noorden van 'Stellung Zander' lag een batterij bestaande uit 4 kanonnen van 9,4 cm, dit was buitgemaakt Engels geschut. Dit was de batterij 'Zuidzand'. Hoewel kleiner dan 'Stellung Zander' toch nog goed voor zo'n 80 bunkers. De kanonnen stonden opgesteld in overdekte vuurkamers zgn. kazematten. De bijbehorende bemanningen waren ondergebracht in woonschuilplaatsen die onderling weer verbonden waren met een overdekt netwerk van gangen. Schijnwerpers, "FLAK"-opstellingen, mitrailleursnesten en loopgraven zorgden voor de secundaire verdedigingstaken. De plaatselijke leiding van de "Weermacht" had zijn intrek genomen in het kapitale gebouw van de Kennemer Golf en Country Club. Op in en langs de golfbanen kwamen zo'n 130 bunkers terwijl er in het aangrenzende Kostverlorenpark bijna 50 werden neergezet (de latere zomerhuisjes).bron G.O.Z